Ενδοδοντία

Η ενδοδοντική θεραπεία είναι η θεραπεία του εσωτερικού μέρους του δοντιού, όταν αυτό μολυνθεί. Πολύ συχνά χρησιμοποιείται η λέξη απονεύρωση, αντί του όρου ενδοδοντική θεραπεία.

Όταν ένα δόντι τερηδονιστεί πρέπει να σφραγιστεί έγκαιρα. Εάν αυτό δε γίνει τότε η τερηδόνα ξεπερνάει και το στρώμα της οδοντίνης και ο πολφός μολύνεται. Η μόλυνση αυτή του πολφού προκαλεί συνήθως φλεγμονή στο ακρορρίζιο και το δόντι πονάει.

Ένα δόντι μπορεί επίσης να χρειαστεί θεραπεία μετά από ένα δυνατό χτύπημα. Στις περιπτώσεις αυτές μπορεί η πίεση που θα ασκηθεί στο δόντι να συμπιέσει τα αγγεία στην περιοχή του ακρορριζίου με αποτέλεσμα τη διακοπή της αιμάτωσης του δοντιού.

Ένα δόντι που πονάει στα κρύα ή στα ζεστά ερεθίσματα αλλά και κατά τη μάσηση είναι πιθανό να χρειάζεται θεραπεία.

Επίσης, όταν ένα δόντι έχει γίνει πιο σκούρο-γκρί στη μύλη του ή όταν έχει εμφανιστεί πρήξιμο στην περιοχή γύρω από το δόντι είναι πολύ πιθανή η ανάγκη θεραπείας.

Σε κάποιες περιπτώσεις το δόντι μπορεί να μην εμφανίζει συμπτώματα και την ανάγκη θεραπείας να μας την αποκαλύψει μια ακτινογραφία.

Κάθε ενδοδοντική θεραπεία γίνεται με τοπική αναισθησία στην περιοχή του δοντιού. Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία δεν πονάει.

Πρώτα γίνεται η αναισθησία του δοντιού. Κατόπιν το δόντι απομονώνεται με ειδική ελαστική μεμβράνη για να εξασφαλίσουμε μια καθαρή περιοχή εργασίας χωρίς μικρόβια. Καθαρίζεται το τερηδονισμένο τμήμα του δοντιού και επιτυγχάνεται πρόσβαση στον πολφικό θάλαμο. Ο πολφός αφαιρείται από τον θάλαμο και από τους ριζικούς σωλήνες, οι οποίοι καθαρίζονται με τη χρήση εργαλείων και απολυμαίνονται με συνεχείς διακλυσμούς ειδικού υγρού. Έπειτα, τοποθετείται αντιμικροβιακή πάστα στο εσωτερικό του δοντιού και αυτό σφραγίζεται προσωρινά για 7 ημέρες. Είναι πιθανό το δόντι να παρουσιάσει μια ευαισθησία κατά το μάσημα για λίγες μέρες, πράγμα που είναι φυσιολογικό. Καλό είναι, μέχρι το πέρας της θεραπείας να αποφεύγεται η μάσηση από εκείνη την πλευρά. Στο επόμενο ραντεβού γίνεται η έμφραξη των ριζικών σωλήνων με μαλακό υλικο που λέγεται γουταπέρκα και ειδική πάστα.

Τα ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια χάνουν μεγάλο μέρος της ανθεκτικότητάς τους και είναι επιρρεπή στα κατάγματα. Αν έχει χαθεί λίγη οδοντική ουσια από την μύλη του δοντιού αυτό μπορεί να αποκατασταθεί με ένα σφράγισμα. Η καλύτερη λύση ωστόσο είναι συνήθως η ανασύσταση (χτίσιμο) του δοντιού με τη χρήση άξονα και η κάλυψη του δοντιού με θήκη πορσελάνης (στεφάνη).